Τετάρτη 13 Ιουνίου 2018

Ποταμούλα : Ο θερισμός ξεκίνησε στο χωριό μας (ΦΩΤΟ).


Την περίοδο  μέχρι  το τέλος  της  δεκαετίας  του 1990  τα  χωράφια στους  κάμπους  της
Ποταμούλας  από  τον Μάρτη
ήταν  καταπράσινα  από τα καπνά και  στο τέλος  του  Μάη  έπαιρναν το χρυσό  χρώμα  των  ώριμων  πλέον  σπαρτών Στάρι,  βρώμη, τροφές  για  τους  ανθρώπους και τα  ζώα.

Κάτι  που  σήμερα πια  δεν υπάρχει για πολλούς  λογούς   ο σπουδαιότερος   είναι ότι δεν υπάρχουν πλέον  καλλιεργητές που να έχουν το ενδιαφέρον να ασχοληθούν στον χέρσο κάμπο (Χιλιμούδια) και σε άλλα κτήματα  την οποία μεγάλη έκταση καλύπτουν η βρώμη  που χρειάζεται ελάχιστη φροντίδα. Εκείνα τα χρόνια  έβλεπες  και συναντούσες αρκετούς να  δουλεύουν  την γη όλες τις ώρες από  τον Μάη και τα  μέσα  του  μηνά  Θεριστή (Ιούνιου) άρχιζε  η καλλιέργεια των καπνών και ο θερισμός  των  σπαρτών  άντρες  και γυναίκες  με χεράμια και τα
δρεπάνια   στα  χεριά, γέμιζαν τις λάκες από ζωή. Σήμερα τα χέρια αντικατέστησε η μηχανή  όπως και η πρέσα αλλωνίσματος του κ. Ποντίκα από το Μαλευρό και ευτυχώς μερικοί συγχωριανοί μας καλλιεργούν έστω και με βρώμη τα χέρσα χωράφια τους... Όπως και στις φωτογραφίες που θα δείτε, από τον θερισμός σήμερα της βρώμης σε χωράφι στο χωριό ...















Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

Το χωριό μας είναι το μέρος που ηρεμεί τις σκέψεις μας

Γράφει η :Ευαγγελία Μικέ
Το μέρος που μεγάλωσες πάντα θα είναι το πιο αγαπημένο σου γιατί μέσα σε αυτό ζουν οι άνθρωποι που αγαπάς περισσότερο. Εκείνο το μέρος που πάντα θα σου θυμίζει περασμένες -άσχημες ή όμορφες- στιγμές. Στιγμές που μέσα σε αυτό το περιβάλλον έζησες από μικρό παιδί, μεγάλωσες κι έγινες ο άνθρωπος που είσαι σήμερα.
δένει κάτι πολύ σημαντικό.

Ίσως είναι μια λογική έλξη, ίσως είναι μοιραίο ή ίσως κάτι πιο συγκεκριμένο. Πάντα θα μετράς αντίστροφα τον χρόνο για να πας πίσω σε αυτό. Πάντα θα το αποχωρίζεσαι με δάκρυα και ποτέ δε θα το λησμονείς. Θα το αναζητάς και θα σε αναζητάει. Όπως η Πηνελόπη περίμενε με τόση ανυπομονησία για χρόνια τον Οδυσσέα, έτσι και το πατρικό σου στο χωριό μένει εκεί να σε περιμένει.
 Οι πιο αγαπημένοι σου φίλοι και συμμαθητές κάθε που γυρνάς είναι εκεί και σε περιμένουν πώς και πώς. Φίλοι παιδικοί και καρδιακοί που μαζί έχετε ζήσει τις πιο όμορφες στιγμές που έμειναν για πάντα χαραγμένες μέσα σας. Στιγμές αστείες, δύσκολες, με γέλια και κλάματα που δε θα τις αντάλλαζες με τίποτα στον κόσμο. Ίσα-ίσα που πολλές φορές τις αναπολείς και βουρκώνεις. Οι γονείς κι οι συγγενείς απ’ την άλλη, πάντα θα σε περιμένουν να γυρίσεις στο χωριό για να σε περιποιηθούν και να σε χορτάσουν όσο προλάβουν. Η αγάπη που δέχεσαι είναι απεριόριστη όπως κι αυτή που δίνεις.
 Το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σου κρύβεται σε αυτό το μέρος κι όχι εκεί που ζεις τώρα πια. Ό,τι αγαπάς βρίσκεται εκεί! Οι άνθρωποι, η θάλασσα, τα βουνά, τα γύρω χωριά, η γειτονιά, η πανέμορφη φύση με το καθαρό περιβάλλον και τον πιο φρέσκο αέρα. Το ηλιοβασίλεμα πάντα ήταν το αγαπημένο σου χρώμα και το πιο όμορφο το απολάμβανες στην παραλία παρέα με τα φιλαράκια. 

Οι πλατείες και τα παραδοσιακά στενάκια που κάποτε έτρεχες, γελούσες κι έπαιζες μπάλα με τους φίλους, τώρα έχουν ερημώσει κι εσύ κάθε που γυρνάς, προσπαθείς να τους δώσεις λίγη ζωή. Γιατί πλέον η νεολαία δε βγαίνει έξω να παίξει, να γελάσει και να φωνάξει, αλλά αντίθετα μένει μέσα στο σπίτι παρέα με τα ηλεκτρονικά παιγνίδια για συντροφιά. Δυστυχώς κάποιες συνήθειες άλλαξαν όμως εσύ χαίρεσαι που έζησες τις πιο φυσιολογικές και τις πιο όμορφες εποχές.

 Εκείνο το μέρος είναι μοναδικό για εσένα και πάντα θα είναι. Θα ανήκει στο πιο γραφικό μέρος της καρδιάς σου κι όποιες χώρες και πόλεις αν γυρίσεις, όσο πολιτισμό γνωστό κι άγνωστο αν γνωρίσεις, όσες φωτογραφίες κι αν τραβήξεις, όσο κόσμο κι αν συναντήσεις, πάντα το χωριό σου θα αναπολείς και πάντα αυτό θα αγαπάς περισσότερο. Όλη σου η ζωή κι οι θύμισες είναι αυτό. Όλες σου οι περιπέτειες είναι αυτό. Όλοι σου οι άνθρωποι είναι εκεί.

Υπάρχουν κι αυτές οι περίεργες ώρες και στιγμές στη ζωή σου που θέλεις να τα μαζέψεις όλα και να γυρίσεις πίσω, αλλά δυστυχώς δεν μπορείς. Πάντα θα προσπαθείς να βρεις λίγο κενό χρόνο, ένα Σαββατοκύριακο, έστω και μια ημέρα για να το επισκεφθείς. Πάντα θα επιθυμείς να γυρνάς σε αυτό και να νιώθεις όπως παλιά, να περπατάς στους αγαπημένους σου δρόμους και να εξερευνείς τοπία ξανά και ξανά. Ακόμη και χειμώνας να είναι εσύ πάντα θα θέλεις να βουτήξεις στη θάλασσα για να νοιώσεις λίγο καλοκαίρι από εκείνα τα περασμένα που σε σημάδεψαν
Γυρνάς, αναπνέεις όσο περισσότερο αέρα μπορείς για να το χορτάσεις κι έπειτα φεύγεις ξανά. Νοερά ή κι αληθινά.

Συντάκτης: Ευαγγελία Μικέ
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη. 


Κυριακή 3 Ιουνίου 2018

Ποταμούλα : Σήμερα στο ξωκκλήσι του Αϊ Θύμιου. (ΦΩΤΟ)

 Σήμερα με σύμμαχο την καλοκαιριάτικο καιρό, δεκάδες ήταν αυτοί που ανηφόρησαν προς το ξωκλήσι του Αγίου Ευθυμίου, όπου εορτάσθηκε Πανηγυρικά η εορτή των Αγίων Πάντων.
Η  θεία λειτουργία με τ'αρτοκλασίας τελέσθηκε από τον εφημέριο του χωριού μας πατήρ Ευστάθιο Τσιτσιβό και τον πατήρ  Γεώργιο Στρογγύλη.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, μοιράστηκαν γλυκά και άρτος από κυρίες του χωριού μας. 
Ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες τους :Ε. Γκαι Α. Σ
Δείτε τις φωτογραφίες... 



















Χρόνια πολλά σε όλους με υγεία.

Κυριακή 13 Μαΐου 2018

Χρόνια πολλά μ'ένα λουλούδι η ένα κερί στην ΜΑΝΑ.


Η δεύτερη Κυριακή του  Μάη είναι αφιερωμένη στη μητέρα. Μια γιορτή που τιμάται σε κάθε γωνιά της γης. Η μάνα  δίνει έναν διαρκή αγώνα, σκληρό και αφανή.Είναι σαν το αλάτι πού δεν είναι εμφανής,αλλά η απουσία της κάνει τα πάντα άνοστα.
Σήμερα οι περισσότεροι είναι χαρούμενοι πού μπορούν να δώσουν ενα λουλούδι,ενα φιλί και μια αγκαλιά στην ΜΑΝΑ,μα αρκετοί είναι όμως και οι λυπήμενοι πού σήμερα δεν έχουν την Μανούλα τούς,για να της δώσουν ένα χάδι.Πού ίσως όταν την είχαν κοντά τούς δεν είχαν εκτιμήσει τον θησαυρό της παρουσίας της και δεν της είπαν ποτέ ένα ευχαριστώ η μια συγγνώμη,δεν της έδωσαν ένα φιλί και δεν ανταπέδωσαν λίγο απ'τη στοργή της.
Σήμερα έχουμε όλοι μας την ευκαιρία,παίρνοντας αφορμή από την γιορτή της μητέρας,να αναθεωρήσουμε μέσα μας.Να εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο την αξία και την έννοια της μητέρας και ακόμη περισσότερο την παρουσία της στη Ζωή μας....να τις δώσουμε την τιμή, τον σεβασμό,την Αγάπη και θαλπωρή πού της αρμόζει,κάθε ώρα και στιγμή στη ζωή τής.
Ας την ευχαριστήσουμε σήμερα προσφέροντάς τής ένα λουλούδι και μια αγκαλιά γιατί οι λέξεις είναι φτωχές μπροστά στο μεγαλείο της.Ένα κερί μνήμης στη Μάνα πού δεν είναι πια εδώ κοντά μας αλλά έχει φύγει για την ουράνια διαμονή της,ένα κερί πού θα δώσει γαλήνη στην ψυχούλα της.
ΜΑΝΑ..... Η πιο γλυκιά, η πιο τρυφερή λέξη σε κάθε γλώσσα του κόσμου.Και σήμερα έχει τη γιορτή της.ΜΑΝΑ και ΘΥΣΙΑ δύο λέξεις με ένα νόημα και κοινή αφετηρία.
Όταν τα λόγια είναι φτωχά να περιγράψουν όσα η καρδιά θέλει να πει, τότε αφήνουμε να μιλήσει η σιωπή. Μ'ένα χαμόγελο στα χείλη μας,ίσως και μ'ένα δάκρυ συγκίνησης, αυτά μπορούν να πουν περισσότερα από μία μακροσκελή δημοσίευση.
Και κλείνω με ένα τραγούδι τού Παρακαμπυλιώτη Θωμά Φρίντζου,με τίτλο
«Η ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΣΕ ΓΕΝΝΗΣΕ».
Σύνταξη potamoula news.

Τρίτη 1 Μαΐου 2018

Αύριο Πανηγυρίζει το εξωκκλήσι στη Λάτα... καλό μήνα.


Την Πέμπτη 2 Μάη θα πραγματοποιηθεί η πανηγυρική θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου που βρίσκεται στην πανέμορφη τοποθεσία της  "ΛΑΤΑΣ".

Η Εκκλησία μας στις 2 Μαΐου εορτάζει την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αθανασίου Πατριάρχου Αλεξανδρείας όπου τιμάται φερώνυμος Ναός της Λάτας .

Η καμπάνα θα σημάνει στις 7:00 το πρωί.


Αύριο Πανηγυρίζει ο Άγιος Αθανάσιος το γραφικό ξωκλήσι της Λάτας...


Σάββατο 2 Μάη θα πραγματοποιηθεί η πανηγυρική θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου που βρίσκεται στην πανέμορφη τοποθεσία της  "ΛΑΤΑΣ".

Η Εκκλησία μας στις 2 Μαΐου εορτάζει την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αθανασίου Πατριάρχου Αλεξανδρείας όπου τιμάται ο φερώνυμος Ναός της Λάτας .

Η καμπάνα θα σημάνει στις 7:00 το πρωί.