Πέμπτη 5 Απριλίου 2018

Ποταμούλα :Η Σταύρωση και ο στολισμός του Επιταφίου....

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου...» Το Θείο Δράμα κορυφώθηκε χθές Μεγάλη Πέμπτη με τη Σταύρωση του Θεανθρώπου.
Κάθε χρόνο, για πολλούς από εμάς, ο στολισμός του Επιταφίου είναι ένα έθιμο που γεμίζει τη ζωή μας και μας κάνει να νιώθουμε ακόμη πιο βαθιά τη συμμετοχή μας στο Θείο Πάθος.










Ο στολισμός του επιταφίου (ΦΩΤΟ).

Δευτέρα 2 Απριλίου 2018

Μια συγκλονιστική Διήγηση του Μπάρμπα - Θανάση Παπαντώνη. Καλή Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.


Διανύουμε την αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και ευχόμαστε να περάσουμε όλοι καλό κι ευλογημένο Πάσχα.
 Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές μας διαφεύγει η ουσία των μεγάλων γιορτών και ασχολούμαστε με τα επουσιώδη.
Ας ακολουθήσουμε βήμα-βήμα την πορεία του Χριστού μας προς το Γολγοθά, τη σταύρωση και την Ανάσταση που είναι το κορυφαίο γεγονός της Ορθοδοξίας. 

Μη μείνωμεν, λοιπόν, έξω του Νυμφώνος Χριστού. 

Ας διαβάσουμε με προσοχή την Διήγηση του Μπάρμπα - Θανάση Παπαντώνη.
Και ας νοιώσουμε και μεις την πραγματική Ανάσταση,μεσα  στην ψυχή μας .

Θυμάμαι, σαν απόψε, Μεγάλο Σάββατο, το 1970 κάτι θαυμαστό που συνέβη εδώ στον διπλανό συνοικισμό. Όταν χτύπησε η καμπάνα της Εκκλησιάς, για την Ανάσταση, όλο το χωριό, κατά οικογένειες, ξεκίνησε για την Εκκλησιά. 
Μαζί τους ανέβαιναν και ο γερο-Γεωργακός, ο μεγαλοκτηνοτρόφος, με την οικογένειά του. Μόλις πέρασαν τη μεγάλη ανηφόρα, άκουσαν, μέσα στην ησυχία της νύχτας, πέρα στα μαντριά του Γεωργακού, μεγάλο θόρυβο. 
Ο Γεωργακός έκαμε λίγο πιο πέρα και έβαλε αυτί για ν’ ακούσει καλύτερα τι συμβαίνει. Μαζί του στάθηκαν και άλλοι χωριανοί. 
- Λύκοι μπήκαν στο μαντρί μου, είπε. Απόψε διάλεξαν να το κάνουν. Ξέρω εγώ, ο σατανάς τους έστειλε για να με εμποδίσει να πάω στην Ανάσταση, αλλά, έννοιά του, δεν θα του κάνω το χατίρι... 
Κοίταξε πέρα προς τα μαντριά και φώναξε δυνατά: 
«Απόψε προβατάκια μου σας δίνω του Θεού μου». 
Και στρέφοντας το πρόσωπό του στους συνοδοιπόρους του χωριανούς, τους είπε: 
- Εγώ θα πάω στην Εκκλησιά να ακούσω το «Χριστός Ανέστη», που τόσο πολύ το περιμένω και το λαχταρώ. Θέλω να Λειτουργηθώ με την οικογένειά μου και να Κοινωνήσουμε τα Άχραντα Μυστήρια. Πενήντα μέρες ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη αυτή νύχτα, δεν τη χάνω με τίποτα! 
- Τί είναι αυτά που λες Γεωργακέ; του είπαν οι πλησιέστεροι συνοδοιπόροι του. Τρέξε γρήγορα να γλυτώσεις τα πρόβατά σου και να σώσεις την περιουσία σου που με πολλούς και πολύχρονους κόπους έφτιαξες. Φύγε γρήγορα, μη χασομεράς. Κάθε λεπτό που περνάει η ζημιά που σου κάνουν οι λύκοι γίνεται και πιο μεγάλη. Σκέψου, σε παρακαλούμε, την οικογένειά σου που ζει απ’ αυτά τα πρόβατα... 
- Ένα να μην μείνει, τους αποκρίθηκε ο τσέλιγκας, εγώ θα πάω στην Ανάσταση και ό,τι θέλει ο Θεός ας γίνει... 
Αυτά είπε και κίνησε για το ναό, σκορπίζοντας σ’ όλους τους συγχωριανούς του τον θαυμασμό για τη μεγάλη του πίστη! 
Στην Εκκλησιά, πρώτος και καλύτερος ο τσέλιγκας! Στεκόταν, αγέρωχος, στο στασίδι του κρατώντας στα χέρια του την ολοφώτεινη λαμπάδα του, που με το φως της χάϊδευε το ρυτιδωμένο πρόσωπό του. 
Στο κάλεσμα του ιερέα: «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», πήγε πρώτος αυτός και μαζί του ιεραρχικά όλη η φαμελιά του και Κοινώνησαν τα Άχραντα Μυστήρια. 
Όταν ο λειτουργός διάβαζε τον Κατηχητικό Λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου, ο Γεωργακός στεκόταν μπροστά στην Ωραία Πύλη και άκουγε με προσοχή. 
Στα λόγια του παπά: «Ο Άδης, φησίν, επικράνθη», επαναλάμβανε το «επικράνθη» με πείσμα και θυμό, λες και εκδικιόταν τον Άδη και μαζί του τον διάβολο, με τη σκοτεινή δυναστεία του. Και όταν το κείμενο έφτασε στο: «Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται», ο τσέλιγκας, στην κάθε επανάληψη του «Ανέστη», φώναζε δυνατά και θριαμβευτικά, με φωνή που σκέπαζε εκείνες των συνεορταστών του, το δικό του «Ανέστη». 
Παρότι δεν ήξερε πολλά γράμματα, ο τρόπος που αντιδρούσε στο άκουσμα των ρημάτων «επικράνθη και Ανέστη», έδειχνε πως όχι μόνον τα καταλάβαινε, αλλά κυριολεκτικά τα βίωνε μέσα στην ψυχή του. Χωρίς, δηλαδή, να το ξέρει, θεολογούσε!... 
Βγαίνοντας από την Εκκλησιά, αφού είπε το «Χριστός Ανέστη» με τη φαμελιά του και τους χωριανούς και άκουσε το «Αληθώς Ανέστη», κίνησε για το σπίτι του, γεμάτος αναστάσιμη χαρά και αγαλλίαση. 
Όταν έφτασαν στο σπίτι, αφού πρώτα άναψαν το καντήλι με το Αναστάσιμο Φως, έστρωσαν τραπέζι για να φάνε την παραδοσιακή μαγειρίτσα και να τσουγκρίσουν το κόκκινο αυγό. 
Αφού φάγανε και οι άλλοι αποσύρθηκαν για ύπνο, ο Γεωργακός, που δεν τον χωρούσε ο τόπος, πήρε την γκλίτσα του και βγήκε από το σπίτι για να πάει στα μαντριά να δει τι ζημιά του έκαναν οι λύκοι και πόσα από τα πρόβατα του απόμειναν. Ανέβαινε τον ανηφορικό δρόμο που οδηγούσε στις στάνες του, με γρήγορο βηματισμό, έχοντας διαρκώς το νου του στα ζωντανά του. 
Όταν έφτασε πολύ κοντά τον ανησύχησε η μεγάλη ησυχία που επικρατούσε εκεί. 
«Άϊντε, είπε, πάνε τα προβατάκια μου, δεν θα γλύτωσε κανένα», και μ’ αυτές τις σκέψεις, μπήκε στο μαντρί. Εκεί, έζησε όλο το θαύμα της Ανάστασης. 
Τα πρόβατά του είχαν στριμωχθεί όλα μαζί στην αριστερή πλευρά του μαντριού, ακίνητα, σαν μαρμαρωμένα. Στην άλλη πλευρά, είδε να γυαλίζουν, μέσα στο σκοτάδι, τέσσερα μάτια. 
Πάνω στα ξερά χορτάρια που στρώνουν οι βλάχοι για να 'ναι τα ζωντανά τους στεγνά και ζεστά, κάθονταν, σαν τα ήμερα σκυλιά, δύο λύκοι και τον κοίταζαν!
Συγκλονισμένος απ’ αυτό που έβλεπε, πήγε αθόρυβα και άνοιξε τη μαντρόπορτα. Ύστερα, στάθηκε λίγο παράμερα και για να διώξει τους λύκους, κτύπησε με δύναμη τις παλάμες των χεριών του. Οι λύκοι πετάχτηκαν αμέσως έξω απ’ το μαντρί και εξαφανίστηκαν. 
Ο Γεωργακός τότε στράφηκε προς τα πρόβατα. Τα μέτρησε ένα προς ένα και ω του θαύματος! Τα βρήκε όλα, όχι μόνο ζωντανά και σωστά στον αριθμό, αλλά και ανέγγιχτα! Οι λύκοι, δηλαδή δεν τα είχαν ακουμπήσει! Ούτε καν μια σταλαγματιά αίματος δεν βρέθηκε πάνω στο μαλλί τους και στο δάπεδο! 
Ο πολύπειρος βοσκός, που στα τόσα χρόνια που φρόντιζε τα πρόβατά του, γνώρισε και άλλες τέτοιες «επισκέψεις», που όλες είχαν το κόστος τους, άλλες μικρό και άλλες μεγάλο, κατάλαβε πως αυτό που του συνέβηκε την Αναστάσιμη αυτή νύχτα, ήταν Θεία παρέμβαση! 
Χωρίς καμιά, γι’ αυτόν, αμφιβολία, ο Αναστάς Κύριος φίμωσε τα στόματα των λύκων και προστάτευσε τα πρόβατά του. Γι’ αυτό, πήγε και γονάτισε ανάμεσά τους και αφού έκανε τρεις φορές τον σταυρό του, φώναξε θριαμβευτικά: «Χριστός Ανέστη»! Και τότε, ω των θαυμασίων Σου Κύριε, όπως έλεγε στους χωριανούς του, άκουσε τα πρόβατα να του αποκρίνονται, με ανθρώπινη φωνή: «Αληθώς Ανέστη»!!! 
«Τέτοιοι άνθρωποι, παιδί μου, ζούσαν στα χωριά μας εκείνα τα χρόνια!», είπε ο μπάρμπα-Θανάσης τελειώνοντας την ιστορία του, «άνθρωποι, φτωχοί μεν, αλλά αληθινοί Χριστιανοί, με μεγάλη πίστη και ευσέβεια». 


Κυριακή 1 Απριλίου 2018

Ποταμούλα :Η Κυριακή των Βαϊων στο Χωριό μας. (ΦΩΤΟ)

''Την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος,
εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός
όθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες,
σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν. Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου''.

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η λεγόμενη Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών.
Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάγια και απλώνοντας στο έδαφος τα φορέματα τους ζητωκραύγαζαν:

 «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

 Mε μεγαλοπρέπεια και κατά την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση εορτάστηκε η είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, σήμερα Κυριακή των Βαϊων και στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ποταμούλας.
Ο κόσμος με ευλάβεια και κατάνυξη πήραν την βάγια από τον 
εφημέριο του χωριού μας πατήρ Ευστάθιο.
Δείτε τις φωτογραφίες από τον φακό του potamoula News











Εχθές στο Ναό έγιναν πυρετώδεις προετοιμασίες, για την εορτή των Βαΐων και της Μεγάλης Εβδομάδας.
Ο αντιπρόεδρος του Εκλκλησιαστικού συμβουλίου Θανάσης Αναγνωστόπουλος μαζί με τον εφημέριο και άλλους από το χωριό μας,καθάρισαν όσο τον εσωτερικό χώρο του Ναού και τον περίβολο του και έγινε η αποκατάσταση της ζημιάς στην κωδωνοκρουσία και στον φωτισμό. 



Χρόνια Πολλά και καλό μήνα σε όλους .

Σάββατο 31 Μαρτίου 2018

ΕΙΔΗΣΗ ΒΟΜΒΑ:ΚΑΙ ΟΜΩΣ, ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ ΔΩΡΙΖΕΙ 200.000€ ΣΤΟΝ ΚΕΡΑΥΝΟ ΠΟΤΑΜΟΥΛΑΣ!




Υπέρογκη δωρεά από το ίδρυμα Λιονελ Μεσι. στον Κεραυνό Ποταμούλας!Μοιάζει απίστευτο αλλά είναι πέρα για πέρα Αληθινό!Η πληροφορία διέρρευσε από κύκλους της συντοπίτισσας μας Ζέτας Μακρυπόυλια και  επιβεβαιώθηκε  από την Ε.Π..Ο αφού η δωρεά έπρεπε να περάσει για διαδικαστικούς λόγους από αυτή!

Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή!Όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 3 χρόνια.όταν ο τότε πρόεδρος του Κεραυνού Ποταμουλας Δημήτρης Ανδρώνης,συναντήθηκε με την Ζετα Μακρυπούλια όταν αυτή είχε επισκεφθεί το χωριό της!
Στην συζήτηση η Ζετα αποκάλυψε στον πρόεδρο του Κεραυνού,ότι ετοίμαζε ταξίδι για την Αργεντινή στα πλαίσια ενός νέου τηλεπαιχνιδιού στον Αντέννα "Κάνε μια ευχή".Το Consept  του παιχνιδιού απλό:
Κάποιος τηλεθεατής κάνει μια ευχή και ο Αντένα θα την έκανε πραγματικότητα!Η πρώτη ευχή λοιπόν έπρεπε να είναι πολύ δυνατή,με ένα τρανταχτό όνομα κι αυτός δεν ήταν άλλος από τον διάσημο ποδοσφαιριστή της Μπαρτσελόνα Λιονελ Μέσι.
Η Ζέτα θα μετέβαινε στην Ισπανία να κανονίσει τις λεπτομέρειες με τον ποδοσφαιριστή.Ο Δημήτρης Ανδρώνης λοιπόν δεν έχασε την ευκαιρία και μεταξύ σοβαρού και αστείου πέταξε την ιδέα:
"Εκεί που θα πας δεν λες στον Μεσι να μας κάνει καμιά χορηγία; Πες του ,ότι οι ερασιτεχνικές κατηγορίες στην Ελλάδα,και ειδικά στην επαρχία όπως εμείς εδώ, στέκονται μόνο από το φιλότιμο,και ότι η ομάδα που αγαπάει η river plate   υπάρχει και εδώ στην Ποταμουλα,αφού και μεις όλο ποτάμια είμαστε!"


Η ιδέα δεν άργησε να γίνει σοβαρή πρόταση αφού κανείς δεν είχε να χάσει κάνοντας μια αίτηση.Η αίτηση στάλθηκε τόσο ταχυδρομικώς ,αλλά και λήφθηκε ιδιοχείρως από τον Λάιονελ Μέσι κατά την διάρκεια της συνάντησης του με την Ζέτα Μακρυπούλια.Ο Αργεντινός σταρ φέρεται να γέλασε με τον παραλληλισμό της ριβερ πλειτ με την Ποταμούλα, ωστόσο από ότι αποδεικνύεται πήραν στα σοβαρά την υπόθεση!
Η εκπομπή μπορεί τελικά να ναυάγησε αλλά το ταξίδι της Ζέτας Μακρυπούλια φαίνεται ότι δεν πήγε στράφι!

Τα στοιχεία είναι αδιάσειστα, αφού στον προϋπολογισμό του 2017 φαίνεται ξεκάθαρα να χορηγείται το πόσο των 200.00 ευρώ στον Κεραυνό, ενώ αυτή η ενέργεια δημοσιοποιήθηκε και στην επίσημη φιλανθρωπική αποστολή του ιδρύματος,όπως το πιστοποιούν οι παρακάτω φώτο!
Επικοινωνήσαμε  με τον πρόεδρο της ΕΠΣΝ Αιτωλοακαρνανίας,κ.Παπαχρήστο ο οποίος όχι  έδειξε απόλυτα ενήμερος για το γεγονός,αλλά προχώρησε και σε λεπτομέρειες!Σύμφωνα με τα λεγόμενά του το ποσό θα μεταβιβαστεί στην ΕΠΣΝΑ  όπου και θα παρακρατηθεί το 10% για να ενισχυθούν και οι άλλες ομάδες του νομού!
Το σίγουρο είναι ότι ο Κεραυνός θα πάρει μια μεγάλη ανάσα από αυτή την δωρεά και έτσι η ιστορική ομάδα της Παρακαμπυλιας ενότητας θα χει την ευκαιρία για μεγαλύτερες επιτυχίες!Εν αναμονή λοιπόν τον χρημάτων βρίσκεται η ομάδα,και ποιος ξέρει ακόμα και αυτού του μεγάλου ποδοσφαιριστή Λιονελ Μέσι!
Πηγή :https://parakampylianews.blogspot.gr
Καλό μήνα ... 😂

Κυριακή 25 Μαρτίου 2018

Η Ποταμούλα τίμησε την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου.


Ξημέρωσε και φέτος η Άγια μέρα, που κάνει τα στήθη μας να φουσκώνουν από περηφάνια και τις ψυχές μας να ευγνωμονούν το Θεό που μας έκανε χριστιανούς και Έλληνες. Διπλή γιορτή γιορτάζει σήμερα η πατρίδα μας. Θρησκευτική και Εθνική.

25 Μαρτίου. Γιορτή της θρησκείας μας και γιορτή της πατρίδας μας. Μονάχα στην Ελλάδα ταίριαξε η φωνή του αγγέλου με τη φωνή του σκλαβωμένου και του επαναστατημένου Έλληνα.

Αν και ο καιρός χειμωνιάτικος,  τίμησαν την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 οι μαθητές και οι κάτοικοί του Χωριού μας σήμερα στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου .

Η νηπιαγωγός στο λόγο της, αναφέρθηκε στην Λαμπρότητα της Εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και στην μεγάλη και Ένδοξη Εθνική Επέτειο της Πατρίδος μας,   

Με την παρουσία πολλών γονέων, συγγενών και φυσικά του δασκάλου του Δημοτικού Σχολείου και της νηπιαγωγού, τα παιδιά  απήγγειλαν ποιήματα και έψαλλαν τον Εθνικό μας Ύμνο  και καταχειροκροτήθηκαν από τους παρευρισκόμενους.
Αμέσως μετά το τρισάγιο που τέλεσε ο εφημέριος μας πατήρ Ευστάθιος έγινε κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο στο προαύλιο χώρο του Ναού,από τον τοπικό Πρόεδρο Ηλία Τσούνη και από το δημοτικό και νηπιαγωγείο.














Και ο μικρός μας τσολιάς....